الحق که باید گفت الله اکبر

علت گفتن الله اکبر به هنگام مشاهده ضریح ائمه اطهار علیهم

السلام و به هنگام خواندن زیارت جامعه کبیره، بدین خاطرست

که این اماکن و این احادیث قدسی،جلوه گاه و تجلیگاه جمال

خداوند و محل انعکاس نور و وجه خداوند هستند هر چند تمام

عالم هستی جلوه جمال الهیست اما بارگاه ملکوتی اهل بیت عصمت

و طهارت علیهم السلام، جولانگاه و تجلیگاه و آینه ی تمام نمای

عظمت عرش الله هستند چراکه امام وجه الله ست،نورالله ست

عین الله ست، باب الله ست. و فقط این اماکن مقدس هستند که

نظرگاه و محل توجه و محل تابش خداوند هستند و طواف و

عبادت در این جاها یعنی در معرض تابش نور رحمت شدید خداوند

قرار گرفتن.

و همانطور که تا نور اشیاء و نور محیط اطراف به چشم ما نرسد ما

هم هیچ شییء و هیچ طبیعتی را نمی بینیم، پس تا نور خداوند به

قلب و روح و روان ما نتابد ما هم خداوند را با چشم دل ندیده و

عظمت او را درک نکرده و نمی فهمیم.

و محل انعکاس نور خداوند همانا ائمه اطهار علیهم السلام هستند،

السلام علیک یا نورالله فی الظلمات الارض.

و هنگام مواجه شدن با احرام مطهر، در واقع با نمایان کننده جمال

خداوند و با مشاهده ذات اقدس الهی مواجه و روبرو می شویم،

پس الحق و الانصاف جا دارد و شایستگی این را دارد که با مشاهده

این اماکن و بارگاههای ذکر الله اکبر را بر زبان جاری کرد.

و ذکر الله اکبر را بر زبان جاری کردن بدین خاطر نیست که ما خدا

را یاد می کنیم اما نسبت به این کسان و نسبت به این بارگاهها

بی توجه هستیم،

بلکه به این معناست که مشاهده ذات اقدس الهی راه دارد و

راهش هم دریافت نور رحمت الهیست و دریافت نور رحمت الهی هم

راهش اینست با تجلیگاه و با نماینده و نمایان کننده نور و وجه

خداوند (وجه الله) که همانا ائمه اطهار علیهم السلام هستد باید

مواجه و روبرو شد چرا که آنها آیینه خدا نما هستند.

السلام علیک یا نورالله فی الظلمات الارض.