به اختیاراتی که خداوند به ائمه اطهار علیهم السلام داده است
باید احترام گذاشته و حدودش را رعایت کرد و خواسته و رضایت
خداوند را در این باب اجرا کرد.
و اجتباکُم بقدرتهِ. ... و شما را بقدرتش اختیار
کرد. زیارت جامعه کبیره.
با توجه از این بند از زیارت جامعه، در میابیم که خداوند
ائمه اطهار علیهم السلام را از قدرت خود بصورت تام بهره مند
کرده است و آنها را بقدرت کُن فیکون مفتخر ساخته و به
اسما و القاب: نورالله، یدالله، عین الله،باب الله،و... آراسته است .
بنابر این ما در هنگام زیارت اهل بیت علیهم السلام، اگر بطور
مستقیم خود حضرات را مخاطب قرار دادیم هیچگاه مرتکب
گناهی مانند شرک نشده ایم چرا که دستور خدا را در این زمینه
رعایت کرده ایم و از قدرت خدایی و کُن فیکون که خداوند در
وجود و اختیار آنها گذاشته است اسقبال کرده ایم. و هر گونه
گفتگو و ارتباط با ائمه علیهم السلام حکم ارتباط با خداوند را دارد
و اجرای دستور و رضایت خداوند در همینست.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ۖ
سوره نساء آیه 59
ویا اگر مثلاً کسی حاجتش را از زیارت امام رضا علیه السلام گرفت
، مثلا بیماری لاعلاجش علاج شد و شفا یافت و آن شخص ادعا کند
که امام رضا علیه السلام مرا شفا داد، پس این شخص کاملا حرف
حق را زده است و مرتکب هیچ شرکی نشده است چرا که رضایت
خداوند در همین اعتقاد است و خداوند خودش ائمه علیهم السلام
را از قدرت خویش برخودار کرده است و به آنها اختیار داده است
مصداق بند ذکر شده از زیارت جامعه(... و اجتباکم بقدرته) و
اختیار چیزیست بالاتر از اذن، و صاحب اختیار هم بالا تر از
مستجاب الدعوه هست، کسی که یدالله ست پس صاحب همه
اختیارات است، اختیاراتی که خداوند در تصرف او قرار داده است.
به یک مثال توجه کنیم:
برای پختن غذا از آتش استفاده می شود و ما هم هنگام پخت فقط
به آتش توجه می کنیم، چون می دانیم که خداوند قدرت و حرارت
و داغی را به آتش داده است و هم در گفتار و هم در رفتار خود،
پخته شدن غذا را از لطف آتش میدانیم غافل از اینکه آتش یک
بهانه است و جزءی از مسببات و موجباتست و اصل کار خداوند
است و اگر خداوند می خواست آتش را سرد و بدون حرارت
می کرد، همانطور که بر ابراهیم خلیل علیه السلام سرد کرد.
حال، ای کاش همین احترامی که برای آتش قائل هستیم و حرارت
و گرمی را در وجود خود آتش جستجو می کنیم، پس قدرت
( کُن فیکون)ی را که خداوند در وجود ائمه اطهار علیهم السلام
قرار داده است و ائمه علیهم السلام از آن برخودارند را در هنگام
زیارت در وجود خود امام ببینیم و خود امام را برای هر حاجتی
مخاطب قرار دهیم. اینگونه قوانین و مقررات خداوند را رعایت کرده و از آن بهره ببریم.
برچسب:
نویسنده: آرتمیس نصیری