نماز سر وقت

هرگاه شخصی در طول مسیری که طی می کند، اگر به افراد بر

جسته بر خورد کرد ، خواه یا نا خواه به او توجه کرده و شاید

هم کم و بیش عرض ادبی در حد درایت و توانش با او داشته

باشد و این عرض ادب درست زمانی رخ می دهد که با آن شخص

مواجه می گردد.

اما اگر در هنگام مواجه و روبرو شدن با آن کس، بی تفاوت

و بدون توجه و بدون عرض ادب رد شده و بعد از اینکه چند متر

دور شد ، تازه بفکر این بیفتد که باید سلام کند و رویش

را به سمت عقب برگرداند و شخص را صدا بزند که

ای فلانی سلام علیکم و ...،

پس اینکار و این حرکت و اینگونه بر خورد، فقط اوضاع و احوال

را از حالت، بدترین به حالت بد انتقال می دهد و الا به هیچ وجه

هم خوب و پسندیده نخواهد بود.

حال اگر برخورد خود را با خداوند در نظر بگیریم باید توجه و

دقت داشته باشیم که در طول زندگی روز مره روزی چند نوبت

با ندای حق و صدای اذان مواجه می شویم، پس اگر این ندا را

در وقت خود پاسخ دادیم و عرض ادب خود را نسبت به خداوند

منان نشان دادیم، آنوقت است که جواب شایسته و بایسته ای

که حاصل رفتار خودمان باشد را از خداوند منان دریافت می کنیم،

وگر نه اگر بی تفاوت و بی توجه از کنار این مسئله رد شدیم و

هیچگونه اهمیّت و بهایی به او ندادیم و با تاخیر چند ساعته این

ندای حق را پاسخ دادیم،

پس باید دانست که جایگاه خود را از ته چاه به زمین پست

هموار انتقال داده ایم در حالی که دیگر دوستان به اوج و بالاترین

جایگاهها صعود کرده اند،

یعنی ندای حق را در وقت خود و به موقع پاسخ دادند.